AZAP (1)

İnsanlık atölyesinde,

Bedenim kalıp oldu,

Günahla yoğurdum ruhumu.

Acıyla, sancıyla şekil verdim,

Bozdum, bozdum, kardım mayamı.

Binbir tükürükle balçık ettim,

İstiskal bakışlarda kuruttum aslımı.

Çatlasın, dağılsın, kararsın diye,

Haset ateşinde yaktım,

Odunla birlikte kül ettim varlığımı.

Ocağı sürgüledim,

Sabah ettim, akşam ettim,

Bir iz kalmasın diye,

Rüzgarı bekledim,

Savurdum her bir şeyimi.   

Turgay Urgur