24 Aralık 2010 Cuma

eylül

Yıllar sonra okunacak, kabartılmış taşlara yazılmış. Zaman yıpratmış, kirletmiş onları ama hala okunabiliyor. Kendi el yazım ile yazılmış, özenilmiş. İçinde vefa var, ümit var, pişmanlık var.
Kısa yazılmış, hayat gibi.

Turgay Urgur

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

AYNI OTOBÜSTEYİZ

  Aynı otobüsteyiz. Ve bu son otobüs. Kimin nerede oturduğunu/oturacağını tartışacak lüksümüz yok. Varılması gereken bir yer var. Ve bu oto...