Bilmem hatırlar mısın?
Beyaz alevler sarardı seni.
Üşüdüğümden habersiz,
Sen aşk sıcağında kavrulurdun.
Sen yürürken,
Gökyüzü dinginliğinde ve okyanus serinliğinde,
Mavi yapraklar dökülürdü eteklerinden.
Her sabah simsiyah bir güneş doğardı,
Bıraktığın bu şehre.
Ve umutları karartırdı.
Tüm doğa grinin tonlarına bürünürdü,
Baharda belirsizlik yeşerirdi,
Yazda hüzün biçerdim.
Gece saman sarısı olur,
Ortaya sererdi neyim varsa.
Kimseden gizleyemezdim kendimi.
Duvarların rengi kan kırmızıydı.
Baktıkça yakar,
Dayandıkça içime işlerdi yalnızlığım.
Turgay Urgur
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder