ZAMAN DURSA

 Bu Cumartesi çok sevdiğim şarkıcının yeni kaseti çıksa,

Alacağım gömlek için kalan eksik tamamlansa,

Mesut Hocanın biyoloji sınavı kopya ile hallolsa,

Yağmurlar biraz ara verip havalar ısınsa,

Ne de güzel olurdu: insan hep hayal kursa.

Tenhada konuşulacak bahaneler bulunsa,

Yarı ürkek, yarı heyecanlı zaman dolsa,

Ayrılmak zorken tekrar buluşmanın planları kurulsa,

Ne de güzel olurdu: zaman dursa.

İnsan sözlerine önce kendi inansa,

İnancından asla şaşmasa,

Beklerken yorulmasa,

Kalbini bırakıp aklına kanmasa,

Ne de güzel olurdu: bir de yemininde dursa.

Anam, babam ‘Ne olacak halin?’ Diye sormasa,

El alemden beklentim olmasa,

Gelecek ruhumu yormasa,

Ne de güzel olurdu: kader bizden yana olsa.

Yeni kaseti aldım,

Gömlek kalmamış, haftaya bıraktım.

Sınavda boş kağıt verdim,

Ne olur bilmiyorum.

Havalar ısındı,

Hayal kuruyorum. Yine hayal kuruyorum.

Bahane çok,

Zaman ise artık yok.

Planlar!

Ah planlar! Yok yok….

Tek durmayan zaman,

İnsan en büyük yalanları kendisine atan,

Yorulmak en gerçek olan,

Ah akıl, ah!!!

İnsanı bataklığa salan,

Anam, babam sormuyor,

El alem umrumda değil,

Ruhum kaderle bir olmuş,

Yorulmuyor. Hiç yorulmuyor.

T.U

AĞIT

 ‘Zamana bırakmak.’ müfsid bir üç kağıt,

Ardındaki baştan sona sahte bir ağıt.

TU

Şan

Sırtıma vurulan hançerin kabzasındaki kurumuş kanım kan,

Gönül dostlarımın uğradığı yıkık bir hanım han,

Dünya misafirhanesinde hatasıyla sevabıyla fakir bir canım can,

Elhamdulillah! Yüce Mevlanın bahşettiği şanım şan.

TURGAY URGUR

ANADOLU

Bin yıllık mermer,

Doğudan batıya kemer.

Güneşi Nemrutta derer,

Akdenizde serer.

Göçünde kadim keder,

Kulun çizmediği kader.

Dünü yarın eder,

Hayali kilimde çizer.

Gün olur yardan geçer,

Şehadeti kolaydan seçer.

gündem

 Zaman ince detayları, şahsi fikir ayrılıklarını bırakıp BİRLEŞME zamanı.

Tek başımıza günümüzün maddi ve manevi sorunlarının üstesinden gelemeyebiliriz.

BÜYÜK işlere, engin fikirlere ulaşamayız.

Hemşehrilerimizin, gençlerimizin, çocuklarımızın HAKLI taleplerini karşılayamayabiliriz.

Lakin İYİ NİYET, kolektif akıl, istişare, bilim, gayret ve dua ile her türlü zorluğun üstesinden elbette geliriz.

Böylece; çevremizi, ailelerimizi, gençlerimizi hem koruruz hem de geliştiririz.

İsrafsız ve kanaatkar bir hayat, paylaşabilen bir kardeşlik bağı HEPİMİZE iyi gelecek.

Kitapları konuşmak, SADELEŞMEK, dünyadaki gelişmelerden bir birimizi haberdar etmek ve kim olursak olalım FİKRi mütaalaya AÇIK olmak en başta KENDİMİZE iyi gelecek.

Duyumlara değil İCRAATA ihtiyacımız var.

Ön yargı ve ön yergilerimizi terk edelim. DİNLEYELİM.

Üreterek, düşünerek, aksiyona geçerek SAHİP ÇIKALIM.

SÖZ

 Ne ateş ne köz,

İnsanı yakan hep söz.

YOLCU 17

 - Hakkı arıyorum.

-Çok güzel. Gereği birleşmektir.

-Erdem arıyorum.

-O zaman dayanışma halinde olmalısın.

-Yardımlaşmayı seviyorum.

-İnsanların imdadına yetişmelisin.

-Dahası var mı?

-Her türlü kötülükten kaçınmak. Ruhunu teslimiyet ve tevekkül ile Rahman’ın ‘Ya Şafi’ denizlerine salmak.

-Kaynak?

-Kaynak Kuranın hazineleri.

-Neden?

-O’nun kanunları ezelden gelip ebede gider. Medeniyet kanunları ya ölürler ya da sadece birilerine hizmet ederler. İşte savaşlar! İşte haksızlıklar! İşte zulümler!

-Yoksa?

-Yoksa …. için için kanayan dimağlar. Beyhude uğraşlar. Neticesiz niyetler ve ziyan olan insanlar. Yoksa …. huzursuzluklar. Kaoslar. Cinayetler ve ayrılmalar. Psikolojik sorunlar. Travmalar. Kısır döngüler. İsraflar ve şikayetler.

-Eyvallah yolcu. Yolcu yolculuk nereye?

-Geldiğim yere. Geldiğim yere.

-Uzak mı? Yakın mı?

-İstersen yakin. Yakin.

BİZ

 Biz her zaman hep beraberdik.

Ben, ben ve bir de ben.

En zor günlerde,

Bazen neşede,

Kahkahada ve göz yaşında.

Bir birimizi hiç satmadık,

Aldatmadık,

Ve unutmadık.

Çok kavgalarımız da oldu,

Anlaşamadığımız,

Bir türlü karar veremediğimiz,

Bir birimize acımasızca kızdığımız,

Eleştirdiğimiz,

Beğenmediğimiz,

Ayıpladığımız,

Kınadığınımız bile oldu.

Ama bir birimizi asla terk etmedik.

Çok küs gezdik.

Lakin sonunda yine hep beraberdik,

Ben, ben ve bir de ben.

Uzun zaman ayrı ayrı takılsakta,

bir akşam vakti (sanki önceden dakikası dakikasına kadar anlaşmış gibi) aynı bankta çok buluştuk.

Ne gezdik be….

Üçümüz. Ben, ben bir de ben.

Pazarları dağlara çıktık,

Bir hafta sonu arabayla Cuma’dan Pazartesi’ye tüm sahil şeridini turladık,

Gece demedik, kar kış demedik, şimdi zamanı mı hiç demedik. Ne gezdik be….

Bir birimize sarılıp çok ağladık. Çok.

Elalem kıskanırdı bizi,

Garip, taklit edilemez ama bir o kadar cezbedici bir birlikteliğimiz vardı.

Bir mekana girsek hemen dikkat çekerdik,

Bir işe başlasak etrafımıza tüm eş dost toplanırdı.

Ha … sevenimiz kadar sevmeyenimiz de vardı. Biz buna da alışıktık.

Üçümüzün de ortak noktası müzik tercihlerimizdi.

Damar olacak, güçlü ses olacak, yıllardır dinleniyor olacak.

Zaman tabi herkes gibi üçümüze de acımadı. Birimizin saçı başı ağardı, birimiz her şeyi unutur olduk, diğerimizin de hali mecali neredeyse kalmadı.

Olsun be…

Biz bir birimize hep yettik. Ben, ben bir de ben.

Ve göreceksiniz gün gelecek ölüm bile ayıramayacak bizi. Ayıramayacak! Yaşarken birlikteydik ölürken de birlikte olacağız. Ben, ben bir de ben.

Turgay