Başlangıçta bir hevesti. Herkesin her halini görmek, her şeyi söyleyebileceğini sanmak, kendini olmadığın ya da olamadığın gibi göstermek bir hevesti. Lakin hayatın gerçeğinde her geçen gün kebdisini
AYNI OTOBÜSTEYİZ
Aynı otobüsteyiz. Ve bu son otobüs. Kimin nerede oturduğunu/oturacağını tartışacak lüksümüz yok. Varılması gereken bir yer var. Ve bu oto...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder