Kendine kul kabul ettin,
Dünya misafirhanesine gönderdin.
Ben ise ne misafirhanenin ne de kulluğumun kıymetini bildim,
Öylesine şuursuzca bir hayat geçirdim.
Bana verilenleri ziyan ettim.
Tövbeden, niyazdan uzak bir ömür bitirdim.
Son nefesimden önce çaresiz kapına iltica ettim,
Elim boş, yüzüm kirli geldim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder